Kokarda

Dancing at discos, eating cheese on toast, yeah, you make me merry, make me very very happy

2011-04-12T00:04:00.008+02:00

Niespodziewanie dla samej siebie postanowiłam uraczyć Was wizerunkiem mej skromnej osoby. (Powrót na łono szafiarstwa sponsoruje stos kserówek, szukam zajęcia, żeby tego nie ruszyć przed czwartą rano). Jeśli ktoś myśli, że przerwę spowodował głęboki szafiarsko-życiowy kryzys to całe szczęście bardzo się myli. Po prostu mało szałowo ostatnio wyglądam. ;) Na usprawiedliwienie powiem, że robię za to niezłe muffinki, dużo tańczę i uprawiam ostry biblioteking. Poza tym, w przeciwieństwie do mnie mój laptop nie polubił calimocho (czerwone wino+cola) i przestał działać, co znacznie zmniejsza szanse na swobodne użytkowanie komputera. Tutaj też nie wyglądam jak żywcem wyjęta z wybiegu mody, dlatego też dodaje zdjęcie z Fridą, co byście mogli przynajmniej w komentarzach wychwalać moją kotkę niezwykłej urody!

koszula- szmateks
sukienka- Pull&Bear
trzewiki- Promod

zdjęcia- Kasia

Swetroterapia

2011-01-16T23:47:00.004+01:00

Może i wyglądam jak przedszkolak, według mojej siostry również jak bohaterka tej piosenki. Ale mam to w nosie, bo sweter jest ciepły, miękki, kolorowy, do tego wywołuje uśmiech i świetnie się w nim czuję. W sam raz na deszczową pseudozimę. :) (Wybaczcie głupie miny, ale mam wrażenie, że romantyczne pozy i zamyślona twarz tu zdecydowanie nie pasują ;>)

zdjęcia- Katherine

sweter- szmateks
płaszczyk- Benetton
buty, czapka- H&M
szalik- sklep indyjski dawno temu
torba- vintage

It's my party and I laugh if I want to!

2010-12-31T00:31:00.004+01:00

Jeśli czegoś naprawdę nie lubię w Sylwestrze to życzeń typu: "No niechby ten następny rok był lepszy..." Życzę Wam żebyście umieli przypominać sobie najradośniejsze chwile mijającego roku, a noc sylwestrowa była nocą radości i dziękowania właśnie za nie! :) Nie robię sztucznych postanowień noworocznych- jeśli coś jest dla mnie ważne to zrobię to tak czy tak, a jeśli nie, to i tak w lutym wszystko poszłoby w zapomnienie.

Udanej zabawy!

zdjęcia- Katherine i Siostrzyca

ja:
sukienka- Cubus
rękawiczki- H&M
opaska: Urban Outfitters

Zadymka

2010-12-01T18:35:00.003+01:00

Jeśli końcówka listopada zdecydowanie mi nie sprzyjała, to grudzień zaczyna się już zupełnie cudownie. Pomimo tego, że wszechobecny śnieg krzyżuje moje plany, ja znów nie słyszę budzika i gubię rękawiczki, to jednak wszystko jest jakieś lepsze. Czuję się jak 'we wnętrzu białej i ciepłej rękawicy'. Mróz usprawiedliwia picie na Rynku grzanego wina, nawet w mało odpowiednich porach, a z szafy został wreszcie wyciągnięty mój absolutnie ulubiony płaszcz (to już jego piąty sezon!) Wszystkim kojarzy się on z Paryżem, mi natomiast z czasami, kiedy miałam szesnaście lat, wymieniałam glany na eleganckie ubrania, a w taką pogodę uwielbiałam chodzić sobie na sernik z brzoskwiniami.

zdjęcia- Katherine

płaszcz, spodnie- Zara
melonik- H&M
buty- Ryłko
torba- Solar

Zanim

2010-11-25T01:04:00.005+01:00

Zdjęcia z czasów, kiedy jeszcze mi się chciało, czyli mniej więcej sprzed dwóch tygodni. Aktualnie mam ochotę tylko tańczyć i jeść dużo kremówek, niewiele poza tym. A już na pewno nie jest moim ukochanym zajęciem uczenie się psychologii rozwojowej dziecka. Czy tu chodzi o listopad, czy o coś zupełnie innego? Może uda mi się obudzić wcześniej niż na wiosnę.

Zdjęcia- Jasiek Kuczera
I jego bardziej profesjonalna strona- tutaj

sweterek- Top Shop
spódnica, kurtka- H&M (należała kiedyś do Katherine)
trampki- Converse

Studniówka u Eskimosów

2010-11-09T18:37:00.003+01:00

Miał być eklektyzm, niebanalne przełamanie delikatnej, bufiastej, bladoróżowej, śliskiej, sukienki grubym swetrem i wielkimi buciorami. Do tego skórzany pasek zamiast czarnej szarfy i grube rajtki. Całe kombinowanie po to, żeby jednak móc nosić tą śliczną sukienkę nie tylko od wielkiego dzwonu. Całe moje artystyczne zapędy zgasiła jednak kochana Kasia pytając mnie, czy wybieram się w tych ciuszkach na studniówkę z Eskimosami. Teraz patrząc na zdjęcia za każdym razem nachodzi mnie już tylko natrętne wyobrażenie mojej osoby wpadającej w przeręble w trakcie tańczenia poloneza.

Zdjęcie- Katherine

sukienka, rajtki- H&M
sweter- Stradivarius, od Siostrzycy <3
buty- Emu

Sezon grzewczy

2010-10-21T01:10:00.010+02:00

Nie będę pisać o tym, jak to cudownie jest czasem nie dojść na wykład, zjeść z koleżanką pyszne ciastko i przespacerować się po Plantach; patrzeć na wylegującego się na słońcu kota i odpowiadać przechodniom, że zdjęcia robimy do rodzinnego albumu, oczywiście. Niech ktoś mówi za mnie- bo jest właśnie ciepło, miękko, czule, bezpiecznie i przytulnie.

***
Zaczęli sezon grzewczy - na parterze wisi
stosowna kartka. Dla nas to żadna nowina;
i tak jest - od niedawna - ciepło, miękko, czule,
bezpiecznie i przytulnie. Codzienna obojniość
wygładza kontur zdarzeń - a jeszcze nie mamy
po siedemdziestąt parę lat, gdy każda sójka
lecąca nad podwórkiem, każda zmiana czasu
z letniego na zimowy, każde wyjście z domu
urasta do rozmiarów Ważnej Części Życia.
Ta złość o zbitą szklankę! Przestawianie kubków
na ich właściwe miejsce, z cichą, zwartą furią!
Te kłótnie o kolejność czegokolwiek, troska
że spodnie się przetarły... My za lat pięćdziesiąt:
czuwanie nad strukturą, która, nić za nicią,
niepowstrzymanie pęka, pruje się zaciekle,
aż w końcu wypłyniemy na nieopisane
morze bez znanych portów.

Na razie możemy
pomijać rozpoczęcie sezonu grzewczego
milczeniem, lekceważyć porządek talerzy.
Śmierć jest jak użyteczny, ale nie użyty
przedmiot, który gdzieś leży w tekturze i folii
na pawlaczu, pomiędzy pudłami z bombkami
a nie noszonym płaszczem - pewna i gotowa;
wystarczy po nią sięgnąć, gdy będzie potrzebna.

Jacek Dehnel
(Jeśli komukolwiek podobają się wiersze Dehnela to tu jest tego całkiem niemała ilość)

Zdjęcie- Katherine (Dziękuję raz jeszcze! :*)

bluza, spodenki- Zara
buty- House
kurtka- od koleżanki/komis odzieżowy
torba- Solar

(Nagłówek jest mocno tymczasowy i zrobiony w minutę. Nie mogłam już patrzeć na tamten nadmiar kolorów ;>)

Biały miś

2010-10-11T02:13:00.006+02:00

Idealnie wpasowuję się w widoczny ostatnimi czasami na blogach trend zwierzęcy. Były już koty, sowy, jelenie, wiewiórki, wielbłądzie kolory... Ja za to wyglądam jak wielki biały miś. A jak powszechnie wiadomo, białym niedźwiedziom nie łatwo jest robić zdjęcia. Zwłaszcza takim, które cały czas kaszlą i nie chcą stać w żadnej pozowanej pozycji, z racji ogromnych zakwasów po pierwszej w sezonie lekcji tańca. ;)

sweter- szmateks
torebka- od Mamy
buty, rajtki, mini(ona tam jest!)- H&M
łańcuszko-zegarek- Urban Outifitters

zdjęcia- Katherine

Pudry, róże, tiule

2010-09-24T21:40:00.006+02:00

Nie wiem co skłania mnie do kupowania i noszenia słodkich, tiulowych, różowych ubrań. Zwłaszcza, że na blogach najbardziej cieszą moje oko zestawienia trochę bardziej 'rockowe'. Może fakt, że przez ostatnie dwa tygodnie biegałam ciągle po górach w bojówkach i ubłoconych trekkingach? Ale cóż- u mnie ciągle pudrowe zdjęcia i do tego jeszcze z ciasteczkowym shakiem w dłoni. Zdecydowanie, stężony roztwór cukru. ;) Na całe szczęście jutro znowu jadę w góry wyglądać byle jak, turlać się po trawie i jeść kozi ser. :)

zdjęcia- Katherine

bluzka- Warehouse
spodenki- Oysho
torebka- Solar
buty- Promod
naszyjnik- Eliwer

What film?

2010-08-14T23:19:00.007+02:00

Piątka dla osoby, która zgadnie po obejrzeniu jakiego filmu (bagatela, pięć lat temu!) zapragnęłam posiadania czerwonej sukienki w paryskim stylu? Perfekcyjną udało mi się znaleźć dopiero teraz, ale za to za cenę wynagradzającą lata poszukiwań. Dodam, że w filmie często padało pytanie z tytułu notki. A poza tym, kiedy kilka lat temu ze szkołą byłam w Paryżu prawie udało nam się pobić filmowy rekord, bo po Luwrze przewodniczka przegoniła nas sprintem, tak że ledwie zdążyłam zobaczyć Mona Lizę.

(Aha, nie myślcie, że to jest strój na co dzień. Oczywiście, że przebrałam się do zdjęcia. Ale jedynym ciekawym elementem mojego codziennego ubioru jest czapeczka do pracy w kuchni marki Pizza Hut- osobiście twierdzę, że inspirowana furażerką z czasów drugiej wojny. ;))

zdjęcia- Kafcia <3

sukienka, opaska- H&M
buty- New Look

You better bring your own sun sweet girl

2010-07-21T01:04:00.003+02:00

Zdjęcia są jakie są; wyglądam, jak wyglądam. Tyle w temacie. Jest za to lans na londyński autobus i Piccadilly Circus. Aha, musicie uwierzyć, że to jest body w granatowo- białe paski. Cóż, nie można mieć całe życie artystycznych zdjęć z rozmazanym tłem, nie? ;)
A tymczasem zostawiłam Londyn i osiadłam na angielskim wybrzeżu. Aktualnie na przemian wyleguję się na plaży, czytam opowiadania Murakami'ego (jak mogłam go odkryć dopiero teraz?), poluję na wyprzedażach, pielęgnuję hobby (polerownie sztućców), tańczę ze zmywarką, lukrowanym głosem odpowiadam na najgłupsze pytania gości restauracji, typu: "Czy macie może pizzę?" (pracuję w Pizzy Hut).
Poza tym w dalszym ciągu nie wiem, czym różni się cider od taniego wina. W każdym razie, wieczorne popijanie cidera, brzmi lepiej niż picie taniego wina.

Miłych wakacji. ;)

body- New Look
spódnica- Terranova
narzutka- Bershka
buty- ??? (kolejne z cyklu 'never ending story', noszę je 4 sezon)

PS- Tytuł posta z tej piosenki.

Prownicjonalnie

2010-07-03T17:34:00.004+02:00

To niesamowite, że wystarczy wystarczy pojechać 10 minut za miasto i już w "willowej dzielnicy Gliwic" wszystko wygląda zupełnie inaczej- pola całe w chabrach, jezioro, lasy. Takie spędzanie czasu jest naprawdę przemiłą odmianą po ostatnich tygodniach, które spędziłam siedząc głównie z nosem w książkach. Napisałabym, że warto było się pomęczyć, żeby mieć trzy miesiące na słodkie opieprzanie się, ale cóż- za niecałe dwa tygodnie znów emigruję "za chlebem" do Anglii. Więc mogę tylko napisać- drżyjcie angielskie wyprzedaże! A na razie cieszę się pogodą, wygrzewającym się w słońcu kotem i kolczykami z czereśni.

spodenki- H&M
bluzka- szmateks
korale- sfilcowane przeze mnie :)
kapelusz- z szafy Cioci
torebka- Primark <3

zdjęcia- Mme Brzydka

But they sound like a million colours in your mind

2010-06-18T21:31:00.009+02:00

Od niedawna jestem absolutnie zakochana w Chopinie. Ostatnio towarzyszy mi stale: w tonacji molowej, kiedy twardo próbuję się uczyć, a durowej gdy relaksując się śmigam na rolkach wokół Błoni. Stąd właśnie zdjęcia z fortepianami. Dopiero niedawno zorientowałam się, że są częścią większej akcji "Chopin w mieście", która bardzo, bardzo mi się podoba. Już nie mogę doczekać się dalszych części programu. :)
A tymczasem część zdjęć czarno-białych jak klawisze, a część kolorowych jak muzyka.

Pozostając w klimacie okołomuzycznym- jedno z moich ulubionych miejsc w Krakowie- taras Akademii Muzycznej. Niestety ostre słońce uniemożliwiło zrobienie zbyt wielu zdjęć, ale naprawdę warto tam się wybrać. (Na tym tarasie ustawione są stoliki, jest tam restauracja)

Za zdjęcia ślicznie dziękuję Jaśkowi! :)

body- Pull&Bear
spodenki- Oysho
rzymianki- od górali!
perełki, torebka- zabrane Mamie

PS A jakby kto pytał, co mi ostatnio chodzi po głowie, to właśnie to. To tempo, to tempo!

A swoją drogą- szukam jakiś jazzowych interpretacji- jeśli ktoś chciałby podrzucić coś ciekawego to proszę się nie krępować! :)

Edit 27.06- Właśnie zorientowałam się, że jest coś takiego, jak Bloglovin i może być to przyjemne i pożyteczne i pozwala zaoszczędzić trochę czasu. (Wiem, ma się ten refleks ;P). Jak chcecie to też możecie mnie obserwować!

Koniaków. ;)

2010-06-05T19:24:00.007+02:00

A oto ostatnia relacja związana z kampanią "Śląskie- Pozytywna Energia". Jak widać czego jak czego, ale pozytywnej energii u mnie nie brakuje. Oto Kokarda w wersji ruszającej się i gadającej (i powiedzmy że 'grającej'). Wszelkie usterki proszę wybaczyć- małe problemy ze sprzętem. ;)

A teraz, krótko powiem o tym, czego nie widzicie. Przemiłą panią Zuzannę Gwarek spotkałam w Izbie Pamięci Marii Gwarek, czyli Muzeum Koronki. Warto odwiedzić to miejsce żeby poznać historię koronek w Koniakowie, pooglądać przepiękne dzieła, czy kupić sobie coś na pamiątkę. Ja nie mogłam oczywiście odmówić sobie kolczyków (takie cudeńka tylko za 10 zł!). W Muzeum nie znajdziecie jednak koniakowskich stringów, to miejsce w którym rządzi raczej tradycyjne podejście w kwestii koronek. ;) Aby zwiedzić to miejsce, należy wcześniej zadzwonić. Następnie wybrałam się do Chaty na Szańcach prowadzonej przez Tadeusza Rudzkiego, bardzo przemiłego pana, który próbował nauczyć mnie jak posługiwać się kołowrotkiem. Oprócz tego można obejrzeć rzeźby, malarstwo i oczywiście kupić pamiątki (w tym słynne koniakowskie stringi).

Warto także zajrzeć do Góralskiego Sklepu- raj dla miłośników folkloru. Nie potrafiłam zdecydować się co mi się bardziej podoba- kolczyki, bransoletki, naszyjniki... A na koniec najlepiej przekąsić oscypka! :)

PS- Mam na sobie bluzę z Zary, tak w ramach szafiarstwa. ;)
PS 2- A z Koniakowa bardzo blisko jest do najwspanialszej chatki studenckiej na świecie- na Pietraszonce. Huśtawka przy kominku, herbata z cynamonem, cudowne chwile przy dźwięku gitary i tamburyna, granie w scrabble przez pół nocy, polecam! :) Tutaj można zobaczyć kiedy jest czynna.

Bytom tańcem stoi.

2010-06-01T22:01:00.007+02:00

Miasto Bytom nie jest najpiękniejszym miejscem na świecie, nie oszukujmy się. Ale jest w nim coś, co sprawia, że przyjeżdżam tam już od prawie dwóch lat, jak najczęściej tylko mogę. Reklamując ciekawe miejsca w regionie śląskim koniecznie muszę wspomnieć o Śląskim Teatrze Tańca. To tam spędziłam wiele fantastycznych godzin na sali baletowej, nie raz wychodząc bardzo zmęczona i przez to ogromnie szczęśliwa. Mogę to miejsce, tancerzy, lekcje, warsztaty polecić z czystym sumieniem, bo na tej miękkiej bytomskiej baletowej podłodze mnie tańczy się najlepiej na świecie. ;) Oferta jest bardzo szeroka- realizowane są projekty społeczne, przygotowywane spektakle, kilka razy w tygodniu odbywają się lekcje tańca, co miesiąc warsztaty, raz w roku Konferencja (co warto podkreślić, jak na taneczne warunki jest naprawdę tanio). Kto ciekawy, niech zajrzy na stronę, albo od razu jedzie do Bytomia.
Jeśli ktoś nie ma jeszcze pomysłu na wakacje, to serdeczni polecam Konferencję Tańca Współczesnego, w dniach 27 czerwca-10 lipca. Muszę przyznać, że nigdy jeszcze nie byłam, ale w tym roku jadę na bank! :) Na pewno będzie można wybierać pośród wielu różnorodnych technik, poznać świetnych ludzi, wybrać się na niezłe imprezy i rewelacyjne spektakle; tak więc do zobaczenia!
Wypadałoby wspomnieć jeszcze o innych ważnych tanecznych miejscach w Bytomiu- istnieje tam także Szkoła Baletowa, Opera Śląska, czy także rozwijający się Wydział Teatru Tańca krakowskiej PWST. Jakiś czas temu wyczytałam, że władze Bytomia chcą inwestować w rozwój tańca aspirując do bycia śląską stolicą kultury. Jestem bardzo za, bo naprawdę jest w co.

Własność zdjęć- Śląski Teatr Tańca

(Pada, piszę po nocach prace zaliczeniowe, kolokwium goni kolokwium, a jak tylko mogę to uciekam w góry, albo tańczyć- czyli tłumaczę dlaczego ciuchowa posucha. ;)

Nie mamy tu trawy z betonu i kominów zamiast drzew*

2010-05-19T18:03:00.006+02:00

Uwaga, chwilowo odbiegamy od spraw związanych z ciuchami- przez kilka następnych notek będę pisała o miejscu z którego pochodzę- regionie śląskim. :) Nie wiem czy jestem dobrą osobą do reklamowania Śląskiego- nikt z mojej rodziny nie pracował na kopalni, do niedawna nie wiedziałam co to kołoczyk, czy wuszt (od razu tłumaczę- pierwsze to jakiś rodzaj drożdżowki, a drugie to kiełbasa ;>), rodzina też od niedawna związana jest z tym regionem. Jedyne co potrafię, to zaśpiewać kilka śląskich piosenek (II nagroda za wykonanie piosenki "Dzieweczko ze Śląska"- pamiętam jak dziś) i wyrecytować „Murzynka Bambo” w wersji gwarowej- coś w końcu wyniosłam z podstawówki. Zresztą Gliwice to też nie "najbardziej śląskie ze śląskich miast". To miasto to dynamicznie rozwijająca się kulturowa mieszanka- było pod panowaniem czeskim, niemieckim, polskim. Każde władania zostawiło inne ślady swojej obecności. Ja jednak napiszę krótko o miejscach związanych z narodem, którego kultura od niedawna mnie szczególnie interesuje, a także mocno związanym z Gliwicami- a mianowicie narodem żydowskim. Nie mam ambicji w tej chwili opisywać dokładnie historii, nie jestem w tym specjalistką, a inni już to za mnie zrobili, tak więc zapraszam na stronę, na której można poczytać o historii gliwickich Żydów, pooglądać zdjęcia i ściągnąć przewodnik z którym można przespacerować się po miejscach związanych z Żydami w Gliwicach- polecam! :)
Ja tymczasem w ostatnią niedzielę, mimo ulewnego deszczu odwiedziłam dwa cmentarze żydowskie, korzystając z faktu, że w końcu po wielu latach można je normalnie zwiedzić. (Normalnie- bo znam zdesperowanych pasjonatów, którzy dostawali się tam w zgoła mniej przepisowy sposób). Co prawda, na razie tylko raz w miesiącu... Tak więc, następna okazja- 20 czerwca. A tymczasem zostawiam Was z kilkoma zdjęciami i krótkim opisem.

Stary cmentarz na ulicy Na Piasku- założony w 1815 roku, spoczywają tu osoby zasłużone dla Gliwic- Troplovitz, Meyerowie, Kleczewscy. Miejsce naprawdę niezwykłe- niezbyt dobrze zadbali o niego ludzie, więc zrobiła to natura i porosła cały cmentarz bluszczem. Tu i ówdzie kwitną konwalie. Jest bardzo cicho. Zostawiam Was ze zdjęciami, może niezbyt dobrymi, ale choć odrobinę oddającymi urok tego miejsca.

Kolejny cmentarz- na ulicy Poniatowskiego. Niestety, wbrew zapewnieniom, nie był otwarty. (No dobra, rozumiem, lało.) Istnieje od 1903, przy cmentarzu wybudowano w listopadzie 1903 roku okazały i imponujący neogotycki dom przedpogrzebowy według projektu wiedeńskiego architekta Maxa Fleischera. Z tego co wiem kilka lat temu miasto przejęło od Gminy żydowskiej te tereny i ma być przeprowadzony remont, a następnie powstać miejsce związane z kulturą i historią śląskich Żydów. Co z tymi planami- trudno mi powiedzieć, bo na razie nie widać, żeby wiele się działo, ale jestem dobrej myśli. Kilka zdjęć, które udało mi się zrobić:

Chciałabym jeszcze wspomnieć o ciekawej, choć momentami mocno kontrowersyjnej akcji "Tęsknie za Tobą, Żydzie", tu można przeczytać wspomnienie dotyczące gliwickiego Żyda.

*Tytuł notki zainspirowany tą grupą na Facebooku ;)

PS- Miało się tu znaleźć trochę zdjęć z ciekawych, spacerowych miejsc w Gliwicach, ale jak na razie jedyne ciekawe obrazy z tego miasta, to studenci Politechniki pływający na pontonach i kajakach...
Jak tak dalej pójdzie to w następnej notce wystąpię przebrana za pirata.
PS2- Jadę na imprezę po drugiej stronie Wisły, ahoj!

Luz blues

2010-05-10T01:01:00.005+02:00

Ta notka jest edytowana enty raz. Bo nie chce mi się pisać o ciuchach, jako że ostatnio mało mnie interesują. Interesuje mnie bieszczadzkie słońce, zielone połoniny, wiatr we włosach i różne inne sentymentalne głupoty. Ale w pisaniu o tym, że nie chce mi się pisać o ciuchach jest też pewna nutka fałszu, bo jednak wrzucam uciuchowione, a nie uduchowione zdjęcia. W trampkach lepiej się biega na tramwaj i przeskakuje przez kałuże. Zegarek naprawdę chodzi. Miłego dnia.

zdjęcia- Mme Brzydka

bluzka- z szafy Cioci ;), czyli pewnie niezły vintage
koszula- szmateks
spodnie- Zara
trampeczki- Converse
zegarko- łańcuszki- Urban Outfitters

PS- Zaczęła się u mnie kampania promocji Śląskiego. Tak więc proszę się nie zdziwić, jeśli zobaczycie tutaj notki dotyczące czegoś innego niż ciuchy, nie będzie to oznaczało, że pomyliliście blogi. ;)

Podwyższony poziom cukru.

2010-04-19T12:22:00.003+02:00

Na chwilę proszę uwierzyć w to, że całe wieczory spędzam czytając Vogue, bawiąc się z kotką, bijąc z koleżanką poduszkami i beztrosko machając nogami. Po co komu rzeczywistość? ;)

bluzka- Atmospere
spódnica- H&M
buty- New Look
wisiorek- Accessorize

zdjęcia: Mme Brzydka, nasze wspólne- Siostrzyca

'Przepraszam, czy idzie pani na działkę?'

2010-03-27T00:24:00.004+01:00

'Wybierasz się na cmentarz podlewać kwiatki?', 'Ej, co ona tam trzyma, to jakiś happening?' Plus salwy śmiechu wśród znajomych. Tyle reakcji na jedną małą torebkę konewkę, niezawodny wywoływacz uśmiechów wśród przechodniów. :) A poza tym to znowu chodzą mi po głowie trzy kolory.

torebka- Octopus
bluzka- szmateks
kamizelka- H&M
buty- Promod
spodnie- Zara

zdjęcia- Mme Brzydka

Happy hippie

2010-03-16T21:52:00.002+01:00

Trochę słońca, tunika w przepiękne kwiaty, wata cukrowa zwiewana przez wiatr i od razu jest radośniej. Przez chwilę nie myśląc o tym jakie to procesy wywołują te emocje i na jakiej skali je mierzyć (kolokwium wzywa, dlatego się zbyt nie rozpisuję) ;)Płaszczyk niestety nie potrafi się zachować i już po raz drugi nie dał się ładnie sfotografować. Za to jest ciepły; nie można mieć wszystkiego.

tunika- Zara
spodnie, buty, opaska, torba- H&M
chustka, pasek- Kafci <3, H&M

zdjęcia- Mme Brzydka

Dziewuszka, co nosi na szyi serduszka.

2010-03-03T21:20:00.005+01:00

Czyli dawno mnie tu nie było, ale za to pojawiam się w iście wiosennym humorze. Na szyi noszę sfilcowane przeze mnie serduszko, a na twarzy marcowe uśmiechy. Chwilowo zrezygnowałam z obcasów na rzecz prześmiesznych kapci ze wstążkami. Chociaż najchętniej znów wskoczyłabym w górskie buty i biegała dalej po górach, w śniegu, w słońcu. Rozleniwiłam się. ;)

bluzka, sweterek- H&M
spodnie-Reserved
buty- Promod

zdjęcia- Mme Brzydka

Być jak Polina Semionova*

2010-01-19T12:36:00.004+01:00

Nie, poprzez noszenie ubrań z motywami baletowymi nie realizuje niespełnionych snów z dzieciństwa. Marzenia wolę realizować naprawdę, na ile pozwala mi wiek, czas i możliwości. Jednakże, ten sweterek i spódnicę musiałam mieć i tyle.
Strasznie lubię także połączenie delikatnych materiałów z grubymi rajstopami, a okrągłej torebki szukałam chyba ze dwa lata. No to mam.

*Polina Semionova- uwielbiana przeze mnie tancerka klasyczna. Jako że pewnie mało czytelników tego bloga kojarzy tę postać, tutaj link (Dla spostrzegawczych- tak, przesyłałam już kiedyś na blipie). Nie będę dalej zamęczać linkami, ale polecam (zwłaszcza razem z Vladimirem Malakhovem <3). :)

sweterek- Promod
spódnica, rajstopy, torebka- H&M
buty- Ryłko

zdjęcia- Mme Brzydka

PS- Wszyscy wokół piszą o sesji. Tak więc proszę trzymać kciuki, żebym wszystko pozaliczała i w ogóle sesję miała, ha ha.

Zdrowia, zdrowia i jeszcze raz zdrowia.

2010-01-13T01:05:00.006+01:00

Czyli któż by pomyślał, ale ten blog obchodzi swoje pierwsze urodziny! Biorąc pod uwagę mój słynny słomiany zapał, powinien zniknąć już jakieś jedenaście miesięcy temu. Ale wyrobiłam normę- kilka dłuższych przerw, a do tego do dzisiaj nie nauczyłam się wrzucać zdjęć, tak żeby wyglądało zgodnie z moimi upodobaniami. ;)
Czego sobie życzę? Więcej pomysłów, mniej patosu i dużo dystansu.
Czas na podziękowania- wszystkich komentującym za miłe słowa, wszystkim fotografującym za zdjęcia- zwłaszcza Mme Brzydkiej i Siostrzycy. Wyrazy wdzięczności także dla tych, którzy krytycznie postrzegają tego bloga, nie szczędząc ironicznych opinii- nic tak dobrze nie działa na traktowanie samej siebie z przymrużeniem oka. ;)
Myślałam o stworzeniu jakiegoś zmyślnego kolażu z nigdy nie pokazywanych zabawnych zdjęć, ale odkryłam, że nie opublikowałam w wakacje z braku internetu dwóch zestawów. A że miło jest w środku zimy popatrzeć na słońce, lato i plażę (zwłaszcza, że niektórym wysiadło dzisiaj ogrzewanie w kuchni...)- voilà! (Tylko niech mi nikt nie mówi "a nie było Ci za zimno?")

spódnica, bluzka- H&M
legginsy- New Look
buty- Atmosphere

spodenki- szmateks
bluzka- Orsay

zdjęcia robione nad English Channel, nie mylić z kanałem La Manche! ;)

Prawie jak nad Sekwaną.

2010-01-06T17:33:00.006+01:00

Złote myśli na dziś- pojechałabym gdzieś tam, gdzie nie przemakają buty (w sumie wystarczyło by pewnie je zaimpregnować, ale piszę tu osoba, która 3 miesiące zbierała się, żeby wymienić żarówki); Wisła miała udawać Sekwanę z braku innych lepiej nawiązujących tematycznie do bluzki plenerów,ale kiepsko jej to wyszło; moja torba jest bardziej fotogeniczna ode mnie; muszę poćwiczyć melancholijno- tajemnicze miny, a nie tylko szczerzyć się do aparatu; z Wawelu można by zrobić niezłą górkę do zjeżdżania, chyba następnym razem wybierzemy się tam z sankami.

Aha i muszę to w końcu napisać (żeby móc poczuć się Prawdziwą Szafiarką)- Noszę ten sweter non stop. Jest ciepły, idealny i pasuje do wszystkiego. Zupełnie nie wiem, jak mogłam bez niego wcześniej żyć!

Bonusik dla wszystkich dbających o moje zdrowie i martwiących się o to, czy aby na pewno jest mi ciepło, czyli noszę kapelusz, szalik i rękawiczki (a nawet płaszcz)!

bluzka, buty- Promod
sweter, kapelusz- H&M
torba- Solar (prezent od Aniołka ;)
wisiorek- Accessorize

zdjęcia: Mme Brzydka

Otulona w ciepły koc.

2009-12-15T23:45:00.005+01:00

Jest parę takich rzeczy, które natychmiastowo budzą moją wyobraźnię. Są to na przykład stare czarno-białe zdjęcie, czy nietypowe ubrania ze szmateksu. I w jednym i drugim przypadku lubię tworzyć historie- kim byli ci ludzie na zdjęciu, kto nosił te ubranie, jak znalazło się w tymże sklepie z odzieżą używaną? Gdy zobaczyłam tą pelerynkę, moje skojarzenia byłe natychmiastowe:
Głęboki PRL, dziewczyna nie ma płaszcza na zimę, brakuje ubrań w sklepach, rodzina z kolei cierpi na problemy finansowe. Kiedy już wydaje jej się, że przyjdzie jej brnąć przez śniegi w cienkim jesiennym płaszczyku Babcia, która jest głową rodziny szyje jej pelerynkę ze starego koca. Początkowo wszyscy patrzą na nią krzywym okiem i się z niej podśmiewają, ale po jakimś czasem pelerynka staję się modowym przebojem.

Co stało się potem? :)

Pelerynka (miała jeszcze typowo kocowe frędzle, ale ucięłam :>)- szmateks
buty- Ryłko
beret-stragan

zdjęcia- Mme Brzydka

Tak, to nowa notka. Nie, to nie dywan.

2009-12-09T00:11:00.003+01:00

Na wstępie- przepraszam, że tak długo nie pisałam, ale po prostu mi się nie chciało. Moda mi się znudziła, własne ubrania mi się znudziły i nie chciało mi się prosić, żeby ktoś zrobił mi zdjęcia. A do tego wokół tyle ludzi ubiera się miliard razy lepiej ode mnie! Ale co tu gadać długo i głupio- zatęskniło mi się i już! No to wracam- w pełni akceptując fakt, że często ubieram się byle jak (i nie mówię tu o iście gwiazdorskiej nonszalancji w ubiorze), że na modzie znam się równie dobrze jak na fizyce kwantowej i że może być tak, że zdjęć nie będzie. Aha, chciałam tylko przeprosić, że tak nie zapowiedziałam zniknięcia, w sumie to niekulturalne tak odchodzić bez powiedzenia „do widzenia”. Z tym oto optymistycznym akcentem hej ho blogować dalej by się szło.

A tymczasem dużo się pozmieniało- po pierwsze- nagłóweczek nowy sobie stworzyłam. Pomysł nie do końca mój, ale nie pamiętam czyj, a się podoba. Rzecz nie była łatwa- ubrania co chwilę rozrzucała moja cudna kotka Frida.

Do tego zmieniłam kolor włosów- pierwszy raz w życiu (nie licząc ekscesów z niebieskimi pasemkami robionych moczoną bibułą w okolicach pierwszej klasy podstawówki ;) ). Złośliwi twierdzą, że kolor jest żółty. Ja uważam, że stałam się złotowłosa (tej wersji się trzymamy) i jestem bardzo zadowolona.

Miasto się zmieniło. Kraków, prawda. Ściśle przestrzegam diety obwarzankowej- co najmniej trzy tygodniowo (trzy to wersja zwana „koniec miesiąca”). Czasem przypominam sobie, że to fajne miejsce dla turystów i na przykład można iść zrobić sobie zdjęcia na Kopiec Kościuszki.

Co więcej, mieszkam sobie sobie z trzema uroczymi dziewczętami, co powiększa szafę o trzy kolejne kolekcje ubrań. Panuje u nas handel wymienny- "daj mi talerz zupy, a ja dam ci bułkę", albo jak w przypadku tejże uroczej kurteczki "dam ci ją, ale za jakieś dwa sweterki". Takie prywatne swapy, niezła sprawa. Nazywana jest przeze mnie "kurtką z dywanu", słyszałam też, że przypomina kanapę, czy zasłonę (wersja ekskluzywna to „gobelinowa kurteczka vintage”). Rozpoczyna ona trend mieszkaniowy- wystąpi jeszcze "pelerynka z koca" i "bluzka z firanki"!

A oto buty, w których twardo trenuje biegi przez Błonia. Proszę mnie nie podejrzewać o to, że dołączyłam do grona zapaleńców sprintujących w deszczu i robiących sobie przerwy tylko na to, żeby machnąć z 50 pompek (widziałam na własne oczy!), ja tylko notorycznie spóźniam się na zajęcia. Ale jeśli kiedyś zostanie stworzona dyscyplina sportowa pt "500 metrów w obcasach co najmniej 10 centymetrowych" to medal mam w kieszeni.

kurtka- od Natalki <3, z komisu odzieżowego
spodenki, buty- H&M
torebka listonosza- od Mamidła, vintage (a co!)
rajtki- Calzedonia

Zwyczajnie-niezwyczajnie.

2009-07-18T00:50:00.004+02:00

I proszę, po raz pierwszy nie mam masy pomysłów na to, co mogę tu napisać. Może to wina Najlepszej Z Fotografek, naśmiewającej się: "I tak wiem, co napiszesz. To moje buty marzeń. Kiedy zobaczyłam je, nie mogłam sobie odmówić! I taki śliczny pasek, upolowałam go w sklepie, musiałam go mieć!...."
Tak więc powiem tylko, że wyglądam sobie całkiem po prostu, lansuję trend na wygniecione ubrania, faza na kokardy wcale mi nie przechodzi, jem dużo pączków, nauczyłam się już żyć w Anglii bo mówię niedbale i "bye" z zaśpiewem. A jeśli narzekacie na przeceny w Polsce, to serdecznie tu zapraszam, raj na ziemi, serio. ;)

buty- New Look
pasek- H&M
zwykła biała bluzka- podebrana koleżance, więc nie wiem
zwykłe jedynejakiemam dżinsy- Lee

P.S. Pardon, że zdjęcia tak rzadko, ale naprawdę czasu brak, fotografów brak, zrobię co się da. ;)

Zabawa w skojarzenia.

2009-06-19T20:46:00.004+02:00

Będąc osobą bardzo emocjonalną, większość pozornie zwyczajnych przedmiotów czy ubrań, ściśle wiążę z jakąś historią, emocjami, wspomnieniem. Na przykład:

Spódnica(Terranova)- był piękny słoneczny dzień, wczesna wiosna, postanowiłam wybrać się do biblioteki. Do celu owszem doszłam, ale już wymachując radośnie reklamówką z tą oto kiecką i pewną bluzką.

Broszka kokarda (Miss Selfridge)- wchodzę do sklepu (jak zwykle "tak tylko pooglądać") mając w portfelu 3 funty, które to miałam zamiar przeznaczyć na obiad. Widząc magiczny napis "sale" na etykietce broszki nie mogłam sobie odmówić. Czułam się jak 100 procentowa Carrie Bradshaw (wspominająca kupowanie Vogue'a zamiast obiadu, jako że czuła się bardziej nasycona duchowo)

Balerinki (Ryłko)- kupione gdzieś w 2 gimnazjum, pamiętam co mówił wtedy mój Tat: "Będziesz miała te buty jak znalazł na egzamin gimnazjalny. O, albo nawet na maturę!" Doskonale znając moje możliwości jeśli chodzi o ekspresowe niszczenie butów mogłam potraktować to tylko jako dobry żart. Ale muszę powiedzieć, że bardzo dobrze mi się w nich tą maturę pisało, miły odpoczynek po obcasach. Solidna firma.

Rajstopy- wynik odkrycia roku- moda naprawdę służy ludziom. Nie chciałam ich wyrzucać, kiedy zrobiło się oczko, naprawdę mam do nich zbyt duży sentyment. Postanowiłam więc stać się ofiarą mody i paradować w podartych rajtkach.

A bluzka?- właściwie tylko tyle, że to była chyba pierwsza rzecz ze szmateksu, o której nie usłyszałam od Mamidła "Ja Cię błagam, Ty wyrzuć te szmaty!" ;)

Aha, część szafiarek ma koty, znana skądinąd Agathe ma śliczną świnkę. Te stworzenie to mieszanka.

Za zdjęcia dziękuję Pączkowi! :)

Nie wierzcie pozorom.

2009-06-06T20:58:00.003+02:00

Tak jak i na poprzednich zdjęciach- jestem ubrana w ładne ciuszki i ślicznie się szczerze. Ale nie wierzcie temu uśmiechowi. To tylko mina pt. "I'm looking for the job. Maybe you need somebody?". Bo prawda jest taka że czas beztroski minął -teraz zajmuje się głównie polowaniem na promocje (czyli czy da się znaleźć obiad tańszy niż mrożonka za funta), a także umartwianiem się(co oznacza wchodzenie do sklepów i oglądanie butów będąc bez pieniędzy). I nawet ciuchy donaszam po koleżankach! Co więcej, koniec z obcasami- nastał czas wygodnych trampeczek- w sam raz na przemierzanie kilometrów w poszukiwaniu pracy.
Ale nie martwcie się, na razie nie będę przekazywała numeru konta z prośbami o wsparcie, ja sobie tylko troszeczkę żartuję.

Spódnica- George, od Charlize
Trampki- Boot Square
Bluzka (z kokardą! bo tak sobie myślałam, że ostatnio mało autentyczna jestem)- Zara
Sweterek- H&M

Dilemmożliwości!

2009-05-22T14:44:00.003+02:00

Chyba wszyscy już wiedzą, że to właśnie dziś nastąpił ten wielki dzień, kiedy Dilemmas Magazine zdominował internet! :)
Powiem tylko, że włożyłam tam swoje trzy grosze, kto wie o mojej fascynacji tańcem, ten nie powinien mieć problemów z odnalezieniem właściwego artykułu. Co więcej, my Siostrzycą zawsze robimy wszystko razem, więc i debiutujemy wspólnie- artykuł o Szafiarkach to jej dzieło!
Dodam jeszcze tylko tyle, że fakt że ten Magazyn powstał, przekonał mnie, że naprawdę wszystko jest możliwe. Kiedy dowiedziałam się, że coś takiego powstaje, ciężko było mi uwierzyć w realność przedsięwzięcia. A jednak, gratulacje dla Ewy!
Po drugie, pozwoliło mi to też uwierzyć, że ja też mogę coś zadziałać, jeśli tylko będę miała chęci. Za tą otwartość, dziękuje! :)

I zmykam czytać, zapraszając do lektury wszystkich!

Pokaż mi swoją torbę a powiem Ci kim jesteś?

2009-05-21T18:15:00.005+02:00

Na wstępie gwoli wyjaśnienia: tak Wielki Dzień Toreb był wczoraj, ale co było do przewidzenia zostawiłam zrobienie zdjęcia na ostatnią chwilę, a jak już znalazłam tą chwilę miedzy jednym wyjściem, a drugim, to okazało się, że bateria w apracie rozładowana. Tak więc mam nadzieję, że zostanie mi to dobrodusznie wybaczone. ;)
A myślę sobie, że będzie to dobry moment, żeby powiedzieć coś więcej o sobie (?), jako że ze wszystkim łańcuszków, najlepszych blogerów, dziesięć pytań o tobie i innych rezygnuję, ze względu na nazwijmy to "urazy z dzieciństwa". ;) Mimo to, dziękuje wszystkim, którzy tam mnie gdzieś wyróżniali.
Ale ja tu gadu gadu, a konkretów trzeba.

Zwykle noszę właśnie tą torbę. Właściwie noszę ją prawie zawsze, a co dziwne chyba jeszcze nigdy nie było jej tu na blogu. Rezygnuje z niej tylko wtedy, gdy bardzo rażąco nie pasuje do niczego (w moim mniemaniu, gdybym pytała kogoś o zdanie pewnie nosiłabym ją znacznie rzadziej ;]).

A oto zawartość:

1. Kalendarz studenta UJ-otu- od Siostrzycy, na szczęście i z wiarą, że niedługo będzie się to zgadzało z prawdą.
2. Szczoteczka i mini pasta do zębów- noszę od dzisiaj, bo przekonuje się coraz częściej, że nic nigdy nie wiadomo, a jeśli nie umyję zębów około 15 razy dziennie to czuję się bardzo źle.
3. Ekologiczna torba na zakupy, książki, szmateksowe łowy.
4. Piórnik- jedne "zrób to sam" w moim życiu- po prostu wszyłam zamek do baletki.
5. Książka- szkoła i życie nauczyło mnie, że zawsze może zdarzyć się wolna lekcja, a autobus być dopiero za pół godziny.
6. Woda- bo aby być zdrowym, trzeba pić jej ileś tam litrów dziennie.
7. Portfel- bardzo stary, cóż w myśl zasady, że szczytem głupoty jest kupować portmonetkę za ostatnie pieniądze od dawna chodzę z tym brudasem.
8. Okulary
9. Ulotki, bilety- bo przecież wszystko może się przydać!
10. Szczotka ze stłuczonym lusterkiem- przeglądam się w nim i w nosie mam przesądy.
11. Pudełko na soczewki- tak, bo ja z tych, którzy co rano widza świat we mgle.
12. Pomadki- dwie, bo któraś w końcu i tak się zgubi
13. Guma- jeśli nie ma możliwości zaspokojenia dziennej dawki mycia zębów, to jakoś trzeba sobie radzić.
14. Telefon- tak, w tym uroczym stworzeniu mieszka moja komórka.

W ten właśnie sposób otrzymaliście stos niepotrzebnych informacji o mnie. Na zdrowie! :)

Trzy kolory.

2009-05-17T17:33:00.004+02:00

Wiem, nie jestem ubrana supermodnie. Ani nawet szczególnie ekstrawagancko. Ale ponieważ wyznaję zasadę, że należy ubierać się, tak jak się czuje to tak wyglądam- wesoło i kolorowo. Nie dbając, czy komuś się podoba, nadmiernie eksploatuje ostatnio trzy kolory- niebieski, czerwony i biały. (I nie, chodząc ulicami nie nucę pod nosem Marsylianki.) Do tego obijam się po trzepakach, kinach, klubach, parkach, przesiaduje ze słodką karmelową kawą (polecam, pyyycha!), czytam książki na które nie było czasu od tak dawna. A kupienie sobie na dworcu książki stało się dla mnie nagle symbolem wolności- nie, już nie muszę w pociągach zakuwać kolejnych dat. Już nie muszę nic. Robię co lubię. Jest tak dobrze.

spódnica, bluzka- szmateks
trzewiczki- Enjoy, Allegro (słuszna nazwa sklepu ;D)
rajtki- element najlepszego na świecie prezentu urodzinowego, dalsze elementy nastąpią
torba I <3 KR- Sukiennice

Zdjęcia- Siostrzyca

Uciekam na trochę.

2009-04-08T00:06:00.006+02:00

Jest we mnie coś takiego, że jeśli nie roztrąbię na wszystkie strony świata, że coś robię, że się do czegoś zobowiązałam, to marne szanse, że się wywiąże. Może to kogoś dziwić, ale to jedyny sposób dla mnie na pokonywanie samej siebie, własnego lenistwa. Dlatego owszem, mogłabym nie dodawać tu nic przez najbliższy miesiąc, mogłabym nigdzie nie komentować i pewnie mało kto zwróciłby na to uwagę. Ale jeśli napiszę to tu i teraz otwarcie, może mnie to zmobilizuje, aby w wyszukiwarkę nie wpisywać: polskie-szafy.... Ze mną trzeba radykalnie. ;)
Bo- tak, jestem uzależniona. Choć tu nie dodaje zbyt dużo, to mnóstwo czasu spędzam na przeglądaniu blogów wszelakich. A zwyczajnie nie mam już czasu na to, żeby sobie pozwalać na parogodzinne nasiadówki przy komputerze.
Tak więc w imieniu świadków zobowiązuje się ograniczyć używanie internetu do minimum, co wyklucza oglądanie blogów (bo potem od jednego do drugiego i dwie godziny poszły!) i aktualnie prowadzenie tego.
Mam nadzieje, że wezmę się ostro do pracy, bo mam przed sobą wyzwań kilka! Trzymajcie kciuki, a ja jak najszybciej postaram się wrócić. :)

PS- a jak zobaczycie, że gdzieś dodaje komentarze, to bijcie po łapach!

Pociąg osobowy z Krakowa

2009-03-27T19:15:00.004+01:00

... przyjechał do Gliwic, z zawartością w postaci siostry mojej. Co umożliwiło zrobienie zdjęć innych niż "ściana+ samowyzwalacz".
I nie, inspiracją nie są zdjęcia emo-nastolatków (tak, tory to popularny plener), ale ten film z fantastyczną Bjork- "Tańcząca w ciemnościach".

Tu piosenka

I fakt, że spodobała mi się walizka znaleziona w domu. (U mnie walizki to takie zastępczyni strychu- można znaleźć tam dawno zapomniane rzeczy- jak sukienka komunijna, czy stary skórzany płaszcz Mamidła)

a żeby nie było tak całkiem poważnie... ;)

szczegóły- buty potwierdzające, że ładne bardzo rzadko znaczy wygodne.

t-bary- House
marynarka, spódnica, podkoszulka- jestem dzieckiem H&M-u

A co się tyczy podróży- szukam pracy na wakacje, gdzieś za granicą, od czerwca. Czy ma ktoś może jakiś sprawdzonych pośredników pracy, albo miejsca gdzie warto wysyłać CV, albo dobry pomysł, jak się za to zabrać? Jeśli tak, proszę o maila!

One istnieją!

2009-03-15T12:09:00.004+01:00

Ci, którzy ostrzegają przed znajomościami zawieranymi w internecie mają racje, są niebezpieczne! Mogą skończyć się tym, czas nagle zacznie biec dziwnie szybko, dziwnie krzywią się nogi, biega się w sandałach w zimie, a człowiek po jednym spotkaniu już nie może doczekać się następnego.

Od lewej: Elfka, Alice, Ryfka, ja, Bastet, Gaba, Styledigger, Ewa, Marzymska, Lilu, Magia, Aife

Jak widać po tym wszechobecnych uśmiechach- udane spotkanie! :)
No i teraz już wiem- one się ruszają, żyją i istnieją!

zdjęcie "krzywe nóżki, główka w dół"- Marika, reszta dzieło Aife

Gdybym mogła być mężczyzną jeden dzień...

2009-03-10T21:50:00.004+01:00

...to z pewnością nosiłabym garnitur w prążki, muszkę i szelki. Ale, zaraz, zaraz, teraz to chyba dozwolone także dla kobiet? Wszak styl na chłopczycę przewija się w modzie od początku XX wieku. Ja idę krok dalej, czyli... styl na robotnika rannej zmiany! Szelki, koszula w kratkę. Coś tu jednak zgrzyta... białe buty, róż na policzkach? Któż to widział!

Jakby były jakieś wątpliwości, że koszula jest w kratke:

Popołudniami, po pracy czasem wpadam do biblioteki poczytać sobie książki ulubionych radzieckich pisarzy...

Warto mieć zawsze cos przy sobie na wypadek jakiś wieczornych zakładowych spotkań. ;) Spodnie może i nieprzebrane, ale bluzka- szyk i elegancja!

spodnie- H&M
koszule- szmateks
buty- podebrane Marzymskiej

zdjęcia- samowyzwalacz niestety(a myślałam, że nigdy w życiu...), biblioteczne- podstępnie Marzymska)

Sukienka jak z filmu.

2009-02-21T09:55:00.005+01:00

A więc, Panowie i Panie, oto i ja stalam się uczestniczką szafiarskiej akcji zoorganizowanej prze Harel!
Pokazujemy ciuchy z drugiej ręki! ;)
Ta sukienka znaleziona zostala w lumpeksie przez Marzymską (ja muszę przyznać, rzadko mam szczęscie), ale ta dobra dusza mi ją sprezentowala. Czuję się w niej jakbym ubrana byla w filmowe fotosy. ;)

Ogień na lodzie z malarzami w tle.

2009-02-08T15:06:00.010+01:00

Korzystając z pięknej jednodniowej wiosny, wybrałyśmy się z Marzymską na spacer. Zamarznięte jezioro, cisza, spokój, słońce. I ja- zupełnie kontrastująca. Jak to określiła Marzymska- z oddali wyglądało, jakby coś się na jeziorze paliło (całe szczęście, że lód pod moimi nogami nie stopniał). Ale kiedy widać słońce lubię słoneczne kolory. Ubranie zainspirowane modą na długie swetry/długie płaszcze + krótkie spódnice + kolorowe rajstopy. W każdym razie, obrazek jak u impresjonistów. A co się ich tyczy, to ubrania inspirowane są także malarstwem. Malunek wykonany na bluzce to kopia obrazu Van Gogha pt. "Krzesło". I torba, z "Pocałunkiem" Klimta. W moim pokoju można znaleźć jeszcze wiele z obrazami takich jak kubek, kalendarz, podstawki, zakładka. Otaczam się takimi przedmiotami, bo po prostu przepadam za tymi dziełami,uważam je za piękne, a pięknem lubię się otaczać. (Bałagan w pokoju pomińmy milczeniem). Ale... zastanawiam się, czy nie jest tak, że takie przedmioty stają się zbyt popularne? Czasem udzie kupują kubki z Klimtem, parasole z Van Goghiem i fartuszki kuchenne z Degas, nie wiedząc nawet, co to za dzieło, co to za malarz. Czy sztuka nie staje się przy okazji tylko fajnym wzorem na koszulkę? I po co odwiedzać galerie, skoro można kupić sobie tyle ładnych przedmiotów z dziełami sztuki? Czy zamiast popularyzować, to nie szkodzi?

Bonus:

mistrzowie drugiego planu: panowie ryby łowią:

i oni z nami byli(meksykanie ;D):

płaszcz:Zara
spódniczka: H&M
t-shirt: jakiś stary, pomalowany przez Jerzynę
rajstopy:stragan
sweter: H&M
buty:Zara
kolczyki:prezent
szalik:New Yorker
torba: This&That

Czerwonej podwiązki nie pokażę!

2009-02-02T21:47:00.000+01:00

Jeszcze nigdy w życiu nie spędziłam tyle czasu na poszukiwaniu jakiegoś ubrania(choć wiele razy spędzałam długie godziny upierając się że znajdę np. fioletowy płaszcz). Ale wiadomo, studniówka jest raz w życiu! A bez całego tego zamieszania wokół sukienek, torebek i fryzur, byłaby pewnie kolejną zwyczajną imprezą. Ja, co do mojej kreacji miałam oczekiwania bardzo konkretne- miała być fioletowa i (co nie powinno dziwić)mieć kokardę. Przeszukiwałam sklepy, przetrząsałam allegro, a tam nic, tylko błyszczące, balowe i na kole. W końcu znalazłam, po drodze załamałam się bo w sklepie tylko rozmiar 42, wmieszałam w ciemne interesy siostrę, ta upolowała w Krakowie et voilà!
Jeśli chodzi o przygotowania to zlekceważyłam wszystkie zalecenia Jolanty Kwaśniewskiej(oglądało się przy prasowaniu obrusów): nie wyspałam się, bo noc przed spędziłam w autokarze, jako że studniówkę miałam 3 stycznia, a sylwestra spędziłam tam.
Po drugie, nie miałam wcześniej wszystkiego przygotowanego, bo torebkę kupowałam w dzień balu. A po trzecie zamiast zrobić listę rzeczy do zrobienia, wszystko działo się szybko- bo oczywiście trzeba było obejrzeć odcinek SATC ("honey, you're a model!"), a ksiądz musiał akurat przyjść z kolędą.
I po tym całym zamieszaniu- było po prostu świetnie! I się wytańcowałam, i powzruszałam i pewnie będę długo wspominać. :)

A to chwilę przed wyjściem- w takich momentach nigdy nie wychodzą zbyt dobre zdjęcia! ;)

Choć minął już miesiąc prawie notka dopiero teraz, jako że czekałam na dobre zdjęcia. No ale, ile można czekać?!

sukienka- Linea (marka ta co od płaszcza, cos czuje że ulubiona)
buty- Ryłko

To nie jest...

2009-01-29T21:40:00.001+01:00

…zdjęcie mające prezentować ubrania z przemyślanej sesji zdjęciowej. Po prostu, jakiś czas temu pozowałam koleżance do studium postaci (czyli po prostu rysowała mnie). A że zdjęcie ma w sobie kolor i zapach światła, to bardzo je lubię. Zwykle nie chodzę ubrana aż tak barwnie, zwyczajnie dzięki temu łatwiej się jej rysowało. A ten świat kresek, barw fascynuje i cieni fascynuje mnie od dawna. Niestety, nie mam do niego wstępu, ze względu na kompletny brak talentu.

...moda uliczna, tylko moja siostra. Przyjechałam do niej do Krakówka na parę dni, korzystając z ferii szkolnych. Gosia jeśli chodzi o ubrania, to w przeciwieństwie do mnie, lubi klasykę. Znaczy się, ona nazywa to klasyką, dla mnie to styl na „panią z biura”. Ten zestaw który ma na sobie, to jak na Małgosię ubranie bardzo odważne. ;) W każdym razie, w różowych rajstopach jej nie zobaczycie. A, i trzymajcie kciuki, bo sesja jej teraz trwa.

...moja wymarzona biblioteka na ferie. Ale cóż, wyższe cele. Na razie słońce jest dość nieśmiałe, ale jeszcze chwila i kasztany zakwitną...

Ale żeby nie zakończyć ponuro, na drobne przyjemności czas zawsze znajdę! A książki (i wiersze, i wiersze!) pana Dehnela polecam bardzo gorąco!

Aha, a notka taka dlatego, bo wszyscy potencjalni fotografowie znajdują się co najmniej kilkadziesiąt kilometrów stąd. A nie chcialam, żeby blog porósl kurzem. Ale gromadzę łupy, gromadzę. ;)

Złapać pociąg na stopa?

2009-01-21T18:34:00.000+01:00

Co prawda, tym razem się nie udało, ale podobno nie ma nic niemożliwego. Zdjęcia jak widać robione na dworcu, miejscu szczególnym. Dla mnie to taka brama na świat. Punkt, który choć istnieje na mapie miasta, jest ponad nim. Miejsce, które otwiera drogi do innych niż ta miejska rzeczywistości. To stąd zaczynały się zawsze najpiękniejsze momenty- te wszystkie obozy, biwaki, wypady w góry, wyjazdy na warsztaty taneczne. Większość przygód rozpoczynał charakterystyczny gwizd.
To także miejsce ważne dla tych, którzy na widok tabliczki "stacja Gliwice" czują ukłucie w sercu. Bo ta stacja to dobre miejsce na powroty.

Aby złapać stopa należy:

Stanąć w dobrym miejscu:

Zrobić głupią minę:

I do dzieła!

A, miało być o ciuchach? Bluzka (nie do uwierzenia, kosztowala 1,50 zl!), która spodobała się nawet mojej Babci (a to graniczy z cudem), z bluzką na wierzchu, dzięki czemu rozmiar koszulindy leży jak ulał (zwalone od Anio swoją droga). A dżinsy, jak dżinsy, idealnych poszukuję nadal. I buty w których wcale nie jest ciepło.

Bluzka- szmateks
Koszulka- H&M
Dżinsy- Lee
Buty- Zara

Jak kocha to poczeka.

2009-01-13T22:31:00.000+01:00

Historia pierwsza- Ten płaszcz po raz pierwszy zobaczyłam pod koniec lata. I to była miłość od pierwszego wejrzenia . Od razu stwierdziłam, musi, ale to absolutnie musi być mój. Jednak fakt, że byłam z dala od rodzinnego miasta (w Krakowie czyli), bez grubszej gotówki, a do tego, kto kupuje zimowe płaszcze w sierpniu? Z żalem pozostawiłam wybranka na wieszaku. Będąc w Krakowie znów w październiku, bez większych nadziei odwiedziłam Galerie Centrum. A tam,wisiał na wieszaku czekając na mnie. Teraz jest mój.
Historia druga- Zwykle kupuje w szmateksach rzeczy, których nie założywszy ani razu, wyrzucam , stwierdzając że to nie to. Tą kobaltową spódnicę uratował fakt że wylądowała w jakimś kartonie. Teraz dałam jej szansę.

A tu dokładniej płaszcz ( przede wszystkim z ładnie zawiązaną kokardą)

I nieopisywana, ale cudna torebka:

przy okazji przymierzyłam pożyczone nerdy. Szpetni nastoletni? ;)

Płaszcz: Linea, Galeria Centrum
Spódnica: szmateks
Torebka:Kufer Art
Buty: Ryłko
Berecik: stragan
Ciepłe(!) rajstopy: H&M, dział dziecięcy

Na zakończenie: szczególne podziękowania dla Marzymskiej za zdjęcia i przeprosiny za to że zrobiłam jej kawę ze skwaśniałym mlekiem. ;)

Do startu...Gotowa?...Hop!

2009-01-12T23:57:00.000+01:00

Serdecznie witam tu i teraz.
Początkowo może powiem, co to za jedna ze mnie. Jako, że sama lubie, kiedy znam imiona ludzi w internecie, to wyjawie i swoje- Agata. Jeśli chodzi o Kokardę, to wynika to z mojej obsesji na jej temat. Maniakalnie poszukuje jej wśród ubrań i przedmiotów, a następnie często nabywam drogą kupna. Co się tyczy szafiarstwa, to od dłuższego już czasu śledzę różnorakie szafy. Sprawiły one że w mojej głowie zaczęły pojawiać się ubraniowe pomysły, zachcianki; przekonałam się też do kupowania przez internet. Wniosek prosty- same plusy! :) Pojawiła się więc i chęć dołączenia do tego jakże sympatycznego "światka". Gdyby jednak nie zazdrość, że pewna Marzymska ma już bloga i wpis u Sztywniary to z pewnością odkładałabym tą decyzję w nieskończoność.
Mogę jeszcze dodać, że na modzie to ja się raczej nie znam, ja się tym tylko bawię. Czasem dobrze bawię. Ale i tak zwykle kończy się na: "Nie mam co na siebie włożyć!" Ale, koniec opowieści, czas na działanie!